Gulxayri

Gul bosiş Özbekistonning köpgina hududlarida matolarni bezaşda qöllaniladigan eng keng tarqalgan usullardan biri. Öymakor “qolip” tamğasi bilan naqş bosiş orqali matolarni bezaş an’anasi qadimiy tarixga ega. Gul bosilgan gazlamalarni işlab çiqariş XIX asrning birinçi yarmida keng tarqaldi.

Özbekistonda gazlama işlab çiqarişning asosiy markazlari Buxoro şahri hamda unga tutaş Romitan, Vardanza, Ğijduvon va boşqa qişloqlar bölgan. Gul bosilgan gazlamalar Samarqand, Urgut, Kattaqörğon, Şahrisabz, Farğona, Toşkentda ham işlab çiqarilgan.

Xorazmga xos gul bosiş san’ati tasvirlarining nafisligi bilan ajralib turgan. Mahalliy aholi gul bosilgan çit gazlamalardan turli maqsadlarda: masalan, dasturxon, joynamoz, parda yoki devor bezaklari sifatida, şuningdek, körpaça, çakmon astari va çoyşab tikişda foydalangan. Gul bosilgan gazlamalarning naqş bezaklari asosini gullab-yaşnagan bog’ tasvirlari – dasta-dasta gullar, nafis ğunçalar, bir-biriga tutaşib ketgan novdalar, yaproqlar, anor donalari, bodom, novdalar va boşqalar taşkil qiladi.

Manba: tbc-ornaments.uz