Islimiy

Tarixiy maʼlumotlar Özbekiston hududida yoğoç öymakorligiga oid qadimdan şakllangan anʼanalar mavjud bölganidan dalolat beradi. XIX asr va XX asr boşlarida Xiva, Samarqand, Toşkent, Qöqon, Marğilon, Аndijon, Farğona, Şahrisabz şaharlari yoğoç öymakorligi sanʼatining yetakçi markazlari sanalgan. Uşbu şaharlar meʼmorçiligida yoğoç öymakorligi sanʼati çiroyli, did bilan işlangan ustunlar, darvozalar va turli meʼmoriy bezaklarda namoyon böladi. Öymakorlar yoğoçga işlov berişning turli usullaridan: gardişlab, asosli, asossiz yoki çuqur börtma naqş öyişdan foydalanişgan.

Çöbin madrasasi eşiklari (ayni kunda Şahrisabz moddiy madaniyat tarixi muzeyida saqlanmoqda) bezagida badiiy hunarmandçilikning qiziqarli turlaridan biri bölgan – yoğoç öymakorligidan foydalanilgan. Naqşlar kompozitsiyasi töliğiça islimiy naqşlardan iborat.

Manba: tbc-ornaments.uz