Şoxça

Gul bosiş – Özbekistondagi juda köp viloyatlarida matolarni bezaşda keng tarqalgan turlaridan biridir. Öyma yoğoç qoliplar yordamida matolarni bezaş an’anasi juda qadimiy hisoblanib, öz tarixiga ega. Matolarga naqş bosiş XIX-asrning birinçi yarmida keng tarqalgan edi. Özbekistonda matolarni işlab çiqariş asosiy markazlari Buxoro va unga çegaradoş Romitan, Vardanza, Ğijduvon va boşqalar bölgan.  Naqş bosiş , şuningdek, Samarqandda, Urgutda, Kattaqörğonda, Şahrisabzda, Farğonada va Toşkentda işlab çiqarilgan. Mahalliy aholi naqş tuşurilgan çitlardan turli maqsadlar uçun foydalangan: dasturxon sifatida, namoz öqiş uçun gilamlar, parda yoki devor bezagi sifatida, şuningdek, körpa-körpaça tikiş uçun, çoponlar astari va yotoq çoyşablari uçun foydalangan.

Naqş tuşurilgan matolar bezaklarida gullab-yaşnayotgan boğning tasvirlari köproq işlatilgan, ya’ni  serhaşam yaşnayotgan gullar, latif kurtaklar, bir-biriga çirmaşgan novdalar, barglar, ğarq pişgan anorlar, bodom, novdalar va hokazo.

Manba: tbc-ornaments.uz